Een blog over mijn Vrije Blije Gelukkige IK
Een blog over mijn Vrije Blije Gelukkige IK
Woensdag
Woensdag 29 oktober
Eerste wandelafspraak met Marieke, zo ontstond het idee voor Puur San.
Eerste wandelafspraak met Marieke
Vandaag mijn allereerste wandelafspraak met Marieke gehad. We hadden om 11:00 uur afgesproken bij het Staelduinse bos in ’s-Gravenzande.
Wat een mazzel: het was droog.
We liepen eerst een stuk het bos in om vervolgens van de begaande paden wat dieper het bos in te gaan op zoek naar een rustig plekje voor een aardingsoefening.
Aardingsoefening
Sluit je ogen.
Voel je voeten op de grond.
Ga nu omhoog naar je bekkengebied en pak vanuit daar de lift naar het diepste punt van Moeder Aarde. Die lift-techniek had ik nooit eerder gehoord. Daar, diep in Moeder Aarde, mocht ik een ankerpunt kiezen: Het werd een stevige dikke boom met een wortel in de vorm van een hart, waaraan ik mij vastmaakte om stevig in verbinding te zijn met de aarde om daarna weer omhoog te stijgen.
We gingen alle chakra’s langs en bij elke chakra mocht ik alle deurtjes openzetten. Heerlijk om te doen; ik knalde ze per chakra met een ruk allemaal tegelijk open. Bij de kruinchakra mocht ik mij verbinden met het Universum (wat een feestje). Mijn beide benen voelden diep verankerd en heel stevig op de grond. Een zeer fijne en krachtige oefening.
Focuspunt aan de horizon plaatsen
Marieke had twee papiertjes meegenomen waarop ik plaats mocht nemen:
- Kleine ik (met een stip)
- Vrije ik (met een stip)
Aangezien vrijheid voor mij het ALLER, ALLER BELANGRIJKSTE is qua gevoel, nam ik zonder aarzeling plaats op de stip met ‘Vrije ik’ en sloot mijn ogen. Deze ‘Vrije ik’ stond voor mijzelf zónder alle angsten, schaamte en onzekerheden, of waar ik ooit maar last van heb gehad. Het voelde heerlijk: ik zag mezelf met een grote glimlach, superzelfverzekerd, een zucht van verlichting en heel krachtig. Dit voelde zo goed! Ondanks dat mijn benen zichtbaar naast elkaar stonden, voelde het alsof mijn rechtervoet iets meer naar achter stond t.o.v. mijn linker en met de zijkant op de grond leunde. Een rare gewaarwording.
Als ritueel mag ik het papiertje van ‘Kleine ik’ verbranden (dat staat los van het innerlijk kind), maar omdat we in het bos waren, doe ik dat binnenkort zelf op een veilige plek.
Hematiet & kaart
Marieke had heel lief een aardingssteen (Hematiet) voor me meegenomen en een kaart getrokken. De boodschap ging over je hart openen voor geven en ontvangen, maar omdat het over Jezus ging kon ik me niet heel goed op de uitleg concentreren Jezus leidde dus af hihi. Maar de boodschap daar kon ik me zeker in vinden.
Alles wat je ten diepste verlangt en elk gebed dat je uitspreekt is een resultaat van het openstellen van je hart voor zowel het geven als het ontvangen van liefde. Je hart is de poort voor ontvankelijkheid. Het is het antwoord op elke vraag die je hebt over je liefdesleven, relaties, gezondheid, levensdoel enzovoort. Hoe meer je kunt liefhebben, hoe groter de diepte en de zin van je leven zal zijn. Jezus en de andere Opgestegen Meesters zullen je steunen in je pogingen en inspanningen, en zij verzekeren je dat je veilig bent en beschermd als je je hart opent voor liefde.
- Als je een relatie met een zielsmaat wilt manifesteren, zorg dan dat elke angst rond het geven en ontvangen van liefde eerst wordt geheeld
- Vergeef degenen die jou in jouw ogen hebben gekwetst
- Wees liefdevol voor jezelf
- Doe energie-werk, om je hartchakra gemakkelijker te openen
De belangrijkste boodschap van Jezus is de boodschap van liefde en vergeving. Deze boodschap was diep en krachtig, en leidde tot menige demonstratie van wonderbaarlijke genezingen. Jezus helpt iedereen die hem aanroept, ongeacht de religieuze of spirituele overtuigingen van die persoon. Doe een beroep op Jezus voor hulp bij het helen van jezelf en van anderen, emotioneel, fysiek en mentaal.
Marieke kan onwijs goed luisteren en dan bedoel ik ook ECHT luisteren en daar dan gelijk op inspelen iets waar ik heel erg van hou. Niet dat aangeleerde gemuts uit boekjes, maar deze dame komt gelijk tot de kern, lekker luchtig met de Westlandse mentaliteit en voelde me veilig en gelijkwaardig. Ook altijd wel een belangrijk pluspunt. Erna samen nog heerlijk een stuk gewandeld!
Wat ik vandaag al ondernam
Bij thuiskomst me niet zoals normaal mezelf weer in mijn bankhang kleding gehesen, maar naar PostNL gelopen om mijn Upfront bestelling op te halen dat was een paar kilo sjouwen dus dat kwam goed uit. Erna het gelijk thuis afgegooid en dacht zowaar nu pak je door en ga je ook gelijk het karton ervan weggooien (normaal kon dat altijd weken in mijn keuken rondzwerven). In de schuur aangekomen (daar is het ook een zwijnen stal al jaren), gelijk 13 glazen potjes die op de grond stonden in een tas gedaan, klaar gezet en toen ik naar AH liep die tas gelijk meegenomen en geleegd.
Nieuw besluit:
Vanaf nu neem ik elke keer als ik naar de winkels hier ga en via de achterdeur ga, weer een zooi glas mee en scheur ik weer een kartonnen doos of meer kapot en gaat in de papierbak. Zo komt beetje bij beetje die schuur leeg. Mijn moeder klaagt (terecht) al jaren over wanneer haal je die schuur nou eens leeg) mij boeide het niet, flikkerde alles wat in de weg stond gewoon daar, maar als ik het zo beetje bij beetje kan aanpakken is dat meer mijn manier en krijg ik er schik in.
Vink graag dingen af dus ben blij met mijn besluit.
Koken
Bij de supermarkt alvast ingrediënten gekocht voor het recept van Marieke haar Chili Con Carne. Aangezien het 3 uur moet pruttelen en ik dat veelte lang vind om stroom voor te gebruiken heb ik besloten dat ik het zaterdag ga maken. Dan kan ik misschien bij mijn moeder een oud gasstelletje fiksen (zij suddert ook eten op waxinelichtjes voor uren) dan vind ik het minder erg. Een cake wilde ik ook nooit zelf bakken omdat de baktijd mij te lang duurde qua stroomkosten. Vind geld uitgeven niet erg maar niet als het niet hoeft. Mijn kar zat met heel andere dingen gevuld (zie foto).
Ook al zijn dit zakken met groente ik eet dan tenminste wel al andere dingen en eens warm ipv alleen maar zuivel. Heb er helemaal schik in met al deze nieuwe besluiten en opdrachten. Nu nog ervaren of het ook zo leuk vind als het regent, maar dat zien we dan wel weer. Mij elke dag m’n huis uit krijgen vind ik al een hele overwinning. En daarnaast meer bewegen bevorderd mijn stoelgang, spit, weegschaal getal, humeur en slaap.
Dingen om alleen te ondernemen
- Wandelen in het Staelduinse bos
- Wandelen in het Ockenburgse bos
- Weer eens zwemmen (na een periode dagelijks wandelen)
- Naar een lezing in de Tuin van Gaia
- Workshop boetseren volgen
Diner
Als diner koos ik voor HAK linzencurry met sperziebonen en wortel met een builtje basmatirijst. Voelde zoveel weerstand. Jeetje 10 minuten koken (hou dus meer van iets moet snel en gelijk eetbaar zijn) maar heb het gedaan en ook al vond ik de smaak wat flauwtjes toch genoten.
De andere helft bewaar ik voor morgen.
Ik heb zelfs officieel de tafel gedekt en ben er bewust voor gaan zitten. Dat deed me goed. Op naar het volgende diner.
3 dingen waar ik blij mee ben
- Meerdere keren naar buiten geweest.
- Gekookt, dus m'n woord gehouden.
- Ik zat lekker in mijn vel vandaag.
Donderdag
Donderdag 30 oktober
Aroma beleving workshop
Gegeven door Corina Boone van Studio Krien.
Ik sliep redelijk snel dankzij mijn nieuwe elektrische deken. De laatste tijd viel ik maar moeilijk in slaap, omdat mijn lichaam zo koud bleef. Rond half vier werd ik wakker voor een wc-bezoekje en lag daarna een tijd wakker. Uiteindelijk viel ik toch weer in slaap, en droomde vreemd.
Bij mijn ouders ging de deurbel. Ik deed open en daar stond de zoon van de autogarage, met mijn APK-factuur en de auto. Ik vroeg hem binnen te komen, maar toen ik op de factuur keek, bleef het totaalbedrag maar verspringen: van €1.125,- naar €900,- en weer omhoog. Heel vreemd. Ineens dacht ik aan mijn poes Luna, shit, waar is zij? In het echt woont ze natuurlijk bij mij, niet bij mijn ouders in De Lier. En jawel hoor, ze stond al bij de voordeur. Toen ik haar wilde pakken, glipte ze naar buiten, waar een dik pak sneeuw lag. Ze sprong erin en verdween diep in de sneeuw; ik zag nog net het puntje van haar staart... En toen ging mijn wekker, tijd om écht naar de APK te gaan.
Ik moest nieuwe banden krijgen, maar die waren dinsdag nog niet binnengekomen, dus mocht ik hem vandaag opnieuw brengen. Om acht uur werd ik verwacht, maar was er ruim van te voren. Op de heenweg regende het pijpenstelen, maar zodra ik de auto had afgegeven kwam de zon door ☀️. Ik besloot lekker te gaan wandelen naar mijn ouders en stond klokslag acht uur al bij De Dom.
Samen met Moekie haalde ik de auto weer op. In plaats van €600,- kwam het totaal op €510,- uit, fijn meevallertje. Daarna nog een stukje van de ballen van Dries Roelvink geproefd (ja echt 😂) en 2 warme Kaiserbroodjes met kaas genomen. Toen was het tijd om naar Agnes te gaan voor de Aroma Workshop van Corina Boone van Studio Krien.
Het was een mooie, grote groep: veertien dames in totaal. Tot mijn verrassing herkenden een paar van hen mij nog van vroeger. Zelfs mijn oude overbuurmeisje was er, ik had haar zeker veertig jaar niet gezien, maar herkende haar meteen. Haar naam schoot me pas later weer te binnen: Jacqueline van den Berg.
We mochten een mini-rollertje maken met een olie naar keuze. Ik koos voor Goodnight Sleep, die ga ik vanavond meteen uitproberen.
Agnes had heerlijk appel-dadelbrood gebakken, smeuïg en perfect, en kleine ronde koekjes die onweerstaanbaar lekker waren. Ik kreeg zelfs nog een schaaltje druiven mee naar huis. Vandaag heb ik iets te veel calorieën binnengekregen, dus het diner sla ik dit keer over. Morgen eet ik bij mijn ouders rodekool, dus dan zit ik weer helemaal op de gezonde groentetour.
Ik ben best moe van de korte nacht, dus ga vroeg mijn mandje in. Morgen moet ik om negen uur alweer in De Lier zijn, dus vroeg naar bed is dit keer geen overbodige luxe.
Drie positieve dingen:
- Toen iedereen zich voorstelde, durfde ik hardop te spreken. Ik vertelde dat ik mijn eigen deo, wasmiddel en handcrème maak, dat vonden veel dames interessant, en ik heb het recept met ze gedeeld.
- Ik heb met verschillende, voor mij onbekende dames gesproken, dat voelde goed.
- Toen mijn vader iets zei wat me boos maakte, paste ik snel de ‘vrije stip’-oefening toe. Daardoor bleef ik rustig en kalm, zonder woedegevoel. Trots op mezelf.
Het is nu pas 18:45 uur, maar ik ga toch echt mijn mandje in. Anders ben ik alleen maar tijd aan het rekken, en ik wil gewoon lekker slapen.
Eventueel nog extra tekst voor donderdag.
Vrijdag
Vrijdag 31 oktober
PSYCH-K®-sessie bij Allostase in De Lier
Werken aan onvoorwaardelijk houden van jezelf
Viel niet meteen in slaap, dus ben nog even gaan lezen. Rond half tien belandde ik uiteindelijk in Droomland en sliep door tot half zes, toen mijn blaaswekker me wekte.
Om negen uur moest ik bij Agnes zijn voor een PSYCH-K®-sessie. Ik was benieuwd wat het me deze keer zou brengen. In het begin was ik niet helemaal in de stemming, het voelde alsof ik naar de tandarts ging zonder pijn te hebben, alsof er niets ‘te behandelen’ was. Maar al pratend kwamen er toch verschillende thema’s naar boven.
We begonnen met de overtuiging:
“Ik voel me hier, in dit leven als Sandra, thuis en zeer welkom.”
Mijn onderbewustzijn gaf hier geen toestemming voor om mee te starten. Vervolgens gingen we verder met:
“Ik hou onvoorwaardelijk van mezelf en voel dat in al mijn vezels.”
Daar kreeg ik wél toestemming voor. Tijdens de balansoefening, waarin je de nieuwe overtuiging steeds herhaalt, voelde ik in het begin niet zoveel. Maar plotseling kwam er een golf van intense woede omhoog, gevolgd door tranen, steeds harder, steeds intenser. In gedachten bleef ik de zin herhalen, met verschillende intonaties en klemtonen. Ik zag mezelf op een groot podium staan, met een microfoon in mijn hand. Ik voelde me op mijn knieën geduwd worden, maar bleef telkens weer opstaan, vastberaden om te blijven staan.
Mijn Vrije Ik sprak me toe: dat ik al lang van mezelf hield, dat ze me zou helpen, er altijd voor me zou zijn, dat ik er nooit alleen voor sta. Ik zag een groot wit licht en voelde hoe de trilling bij mijn derde oog alle kanten opschoot. In gedachten stonden we samen in een omhelzing, en zelfs mijn innerlijk kind was erbij betrokken. Iets in mijn leven heeft me altijd klein gehouden, waardoor ik niet vrijuit kon leven. Tijdens de oefening stroomden de tranen over mijn wangen en het snot droop uit mijn neus, maar Agnes zei zacht: “Blijf maar doorgaan,” terwijl ze de zorg overnam van het tranen en snot afvegen.
De volgende vervangende overtuigingen waren:
“Ik aanvaard mezelf in alles wat daarbij hoort.”
“Ik voel me zelfverzekerd bij alles wat ik doe in dit leven.”
Deze laatste oefening voelde lichter; het leek alsof mijn systeem het sneller kon opnemen.
Actiestap:
Omdat ik van mezelf hou, gun ik mezelf iets wat helemaal alleen voor mij is, om mezelf liefde te geven. Ik wil een FLOAT-sessie boeken en mag zondag aan Agnes laten weten welke datum ik kies.
Daarnaast wil ik me alvast aanmelden voor de lezing in De Tuin van Gaia. Dat wordt mijn oefening om me zelfverzekerd te voelen: die avond ga ik bewust het gesprek aan met onbekenden. Ook gaat Agnes me een keer meenemen naar een familieopstelling als representant, dat lijkt me zó bijzonder om eens te mogen ervaren.
Eventueel nog extra tekst voor vrijdag.
Zaterdag
Zaterdag 01 november
Zingend door de regen
Een nieuwe maar toch wel zeer leuke ervaring
Vandaag voor het eerst bewust gaan wandelen in de regen. Liep op slot zelfs te zingen. Had een zelfverzonnen deuntje bij de zin; IK HOU ONVOORWAARDELIJK VAN MIJZELF EN VOEL DAT IN AL MIJN VEZELS… en zong dit half zacht als liedje. M’n regenjas is niet bepaald waterdicht meer dus ga opzoek naar een nieuwe en ook een langer model, want mijn bovenbenen waren doorweekt.
Als avond eten had ik de andere helft van de HAK zak genomen, maar nu met brood en eem plakje komijnen kaas 🧀 was serieus lekker.
Erna dan EINDELIJK aan mijn website begonnen. Het is Puur San geworden qua naam en qua kleuren heeft het herfst tinten. Door dit besluit kwam ik erachter dat bijna m’n website domeinnaam en hosting abonnement verlopen waren, dus eer dat ik daadwerkelijk aan mijn website kon beginnen, was er al weer veel tijd voorbij. Subaccount aangemaakt en moest nu zelfs via een andere website mijn lettertypes binnenhalen en dat duurde ook best een tijdje.
Echt leuk om helemaal vanaf scratch deze website op te mogen gaan bouwen. Compleet gemaakt met HTML en CSS en ga allemaal gave trucjes uitproberen om hem heel gelikt te krijgen.
Zondag
Zondag 02 november
Zonder te aarzelen: ik ging ervoor
PSYCH-K®-lezing van Paula van der Werff en Martijn Lemmens in Delft.
Vanaf het huis van mijn ouders in De Lier pakte ik de bus naar Delft, op weg naar de PSYCH-K®-lezing van Paula van der Werff en Martijn Lemmens. Ik was er als fotografe, maar ook gewoon als bezoeker. Agnes had dit samen met Esther Hasselman georganiseerd en ik had van haar een kaartje gekregen. De inloop was om 13:30 uur, maar om 12:45 stond ik al voor de deur. Omdat het een stralende middag was, besloot ik eerst heerlijk te wandelen langs de grachtjes van Delft.
Er waren ongeveer vijfentwintig bezoekers aanwezig, onder wie ook Pámela uit De Lier, een vriendin van Agnes die ik zelf ook kende. Ze kwam gezellig naast me zitten en we hebben samen de hele lezing gevolgd. Toen de oproep kwam wie er als demonstratie naar voren wilde komen, hoefde ik geen seconde na te denken. Sinds woensdag ben ik intensief bezig met mijn eigen zelfontwikkeling, en ik had nog een zelfverzekerdheidsopdracht openstaan. Dus dacht ik: Hoppa, deze kans pak ik! Voor een groep gaan staan, zichtbaar en verstaanbaar zijn met mijn altijd zachte stem, dat was precies mijn oefening.
Mijn onderbewuste bleek al overtuigd te zijn dat ik dit allang durfde. Toen Paula vroeg: “Ga eens staan, wat voel je?” zei ik: “Eigenlijk is dit helemaal niet eng. Ik zie allemaal vriendelijke gezichten die me lachend aankijken.” En ik bleek zelfs achterin goed te verstaan te zijn! Aan het einde vroeg ik of ik nog iets mocht delen. Ik vertelde over mijn allereerste PSYCH-K®-ervaring, dat ik mezelf toen lelijk vond en mezelf niet eens in de spiegel kon aankijken, en dat die gedachte na drie dagen volledig was verdwenen. PSYCH-K® is zo MAGISCH!
Toen het bijna afgelopen was, begon het zachtjes te regenen. De druppels kletterden heerlijk op het koepelraam in het dak, een rustgevend geluid dat de middag afrondde. Na afloop bleef ik nog even napraten met een paar mensen, onder wie Pámela. Ze vertelde dat ze ook de basisworkshop had gevolgd. Ik zei dat ik die graag zou willen doen, omdat je daarin leert de techniek op jezelf toe te passen, maar dat ik het bedrag in één keer best prijzig vond.
Ze glimlachte en zei: “Ga anders even met Paula praten. Zij vinden het juist fijn als ook mensen die het niet breed hebben de cursus kunnen volgen. Vaak kun je dan een betalingsregeling treffen.” En inderdaad, dat bleek mogelijk, zonder extra kosten. Wat een fijne verrassing.
Pámela was met de auto gekomen en toen ik haar spontaan vroeg of ik mee kon rijden, vond ze dat goed. We hadden een heerlijk gesprek onderweg en ze zette me zelfs af bij mijn ouders voor de deur. Toen ik vroeg wat ik als dank kon doen voor het thuisbrengen, zei ze: “Ik vind het altijd leuker als de ander dan ook weer iets voor een ander doet. Zo blijft de energie stromen.” Een prachtige gedachte, en eentje die ik zeker ga toepassen.